In het licht van de VN-stupiditeit, des te actueler! 

Karim Van Overmeire richtte de ‘Friends of Flemish Independence’ op. Bedoeld om over de wereld een netwerk uit te bouwen van lokale vertegenwoordigers. De ‘Friends of Flemish Independence’ volgen in hun land de berichtgeving in de media over de Belgische situatie en de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd. Wanneer onjuiste informatie wordt verspreid, reageren ze door lezersbrieven en opiniestukken. Ze kunnen hun nationale politici aanspreken, en bezorgen interessante adressen aan de redactie van de ‘The Flemish Republic’.
Binnenkort worden de ‘Friends of Flemish Independence’ geïntegreerd in de webstek van ‘The Flemish Republic’.
Wenst u lid te worden van FFI, steun te geven of tips aan de hand te doen, plankzeil dan naar friends@flemishrepublic.org

• "Het nationaalsocialisme is feitelijk hetzelfde als het communisme", brulde Adolf Hitler in zijn 1 meispeech van 1927, in Berlijn. (John Toland; Adolf Hitler, 1976, pagina 306)
• Nootjes, panklare vissticks, zoethout en zoethoudertjes. Ze raken uitgeput.
• De azijn/vinaigre vloeit, almaar wranger.
• Binnen enige jaren, wordt in elektrozaken een nieuwigheid aangeprezen, de Ouderlingenrobot. Een huis-tuin-en-keukenrobot met menselijke trekken.
• Een politicirobot zou voor onze regering geen overbodige luxe zijn.
• Productnaam: ILB. … Ik Lieg Beter.
• Het huidige meesterbrein wordt bestuurd met een GUY-LET-processor.
• Traag, schokgevoelig en verkeerd bedraad.
• Een Brusselse kennis geeft de door de media doodgeknuffelde Tom Barman van dEUS volgende koosnaam: Schieven Architect.
• Eén gevangeniscel bouwen, moet in België liefst 100.000 euro kosten.
• Vast met jacuzzi, voorzien van gouden kranen, en een masseur (m/v) op zondag.
• Marie Arena plant al een daad die minimum drie jaar cel oplevert.
• Het Grote Provincieonderzoek leert dat neerbuigend wordt gedaan over het Aantwaarps.
• Nochtans, sprak Gerbrand Adriaensz Bredero vloeiend Brabants, net als veel diplomaten en zelfs de Engelse adel van zijn tijd, 16e en 17e eeuw. Een cultuurtaal.
• En ‘knaaij oe gen oejre oan.
• De gruwel die dat Oostenrijkse meisje beleefde onder de tirannie van haar vader, is de gruwel die meisjes en vrouwen ervaren in Afghanistan, Pakistan, enzovoorts.
• Alleen hebben ze daar geen kelders nodig.
• Terug in de tijd. Mei 1565. Piraat Khair ed-Din, Barbarossa, belegerde met 30.000 onderworpenen het eiland Malta, maar moest geslagen afdruipen.
• Dankzij het verzet van amper 600 ridders.
• Nooit hadden zo velen zoveel aan zo weinigen te danken, om Churchills beroemde uitspraak te antidateren.
• Slaap zacht, meneren de presidenten. En koninklijke potentaten.

Marcus Thesaurus

De finale van “Zo is er maar één”
In de weelderige studio’s van Alfacam in Lint vond vorige vrijdag de grote finale plaats van het unieke televisieprogramma rond het Nederlandstalige lied ‘Zo is er maar één’. Precies dertien weken heeft dit programma geduurd en bracht het een enorme verscheidenheid aan artiesten, die elk op hun manier één liedje mochten ‘nazingen’.
De liedjes werden ingedeeld in thema’s en uit elk thema stoomde één winnaar door naar eerst de halve finale en vervolgens naar de finale. Dit dankzij de punten van een persjury, van een jury van Radio2 en van de dubbele punten van de kijker van één.
En zo werd onderweg brandhout gemaakt van verschillende zeer mooie versies van mooie liedjes, deels omwille van de beperkte populariteit van de artiest, deels omdat de gebrachte versie slechter was dan het origineel, deels omdat er telkens maar één winnaar mocht zijn uit zes kandidaten.
Ook tijdens de halve finale sneuvelden enkele mooie liedjes zoals ‘Een vriend zien huilen’ en ‘Laat me niet alleen’ van Jacques Brel of ‘Welterusten, meneer de president’ van Boudewijn de Groot.
Uiteindelijk bleven zes nummers en zes artiesten over: ‘De fanfare van honger en dorst’ (Jan de Wilde & Lieven Tavernier), gebracht door Thé Lau, ‘Iemand zoals jij’’ (Barbara Dex), gezongen door Gunther Neefs, ‘Zoals elk mooi verhaal’ (Ann Christy) gebracht door hoogzwangere Fré Souffriau, ‘Pastorale’ (Ramses Shaffy & Liesbeth List) gebracht door Nicole en Hugo, ‘Meester Prikkebeen’ (Boudewijn de Groot), vertolkt door Yevgueni samen met Neeka en ook nog ‘De Wilde boerendochter’ (Ivan Heylen) uitgevoerd door The Violent Husbands.
Een wat vreemde samenstelling van de finale, een vreemde combinatie van zeer mooie teksten met meer levenslied, met als absolute verrassing de keuze voor De Wilde Boerendochter van Ivan Heylen door de voor het grote publiek tot voor kort volkomen onbekende groep uit West-Vlaanderen, The Violent Husbands.
Ook een wat vreemde eend in de bijt was het duo Nicole en Hugo, niet omwille van het lied dat zij brachten (Pastorale), maar wel omwille van het contrast tussen hen en de originele vertolkers Shaffy en List. Het zou van zeer veel goede wil moeten getuigen om in Nicole en Hugo nu eenmaal de nieuwe Shaffy en List te hebben willen zien.
Gunter Neefs blijkt wel een abonnement op de finale te hebben, want bij de vorige editie van het programma stond hij ook in de laatste aflevering. Hij vertolkte nu het lied met de minst diepgaande tekst, het nummer waarmee Barbara Dex destijds de laatste plaats wegkaapte tijdens het EurovisieSongfestival. Met de stem van Gunther Neefs kreeg het nummer echter plots wel wat kracht en dwong het veel respect af.
Yevgueni was de winnaar van de allereerste editie van ‘Zo is er maar één’ en won toen zeer verrassend met het eeuwigdurende ‘Laat ons een bloem’ van Louis Neefs. Zij hadden nu gekozen voor een sterk nummer van Boudewijn de Groot en voegden de wat weggedeemsterde singersongdame Neeka aan hun trio toe. Het bleek te werken tot aan de finale, maar kreeg in de laatste ronde opvallend de minste punten.
Nieuwkomer en enige Nederlander was Thé Lau, met een zeer beklijvende versie van ‘De fanfare van honger en dorst’, dat hij op diezelfde statische, maar doordringende manier bracht als Jan de Wilde en Lieven Tavernier. Het lied is wondermooi, maar blijkbaar wat te moeilijk voor de luisteraar van Radio2 en de kijker van één, want Thé Lau eindigde ermee op de voorlaatste plaats.
Velen hadden de hoogzwangere Fre Souffriau al op de ereplaats gezien, immens populair als ze is zowel in het strakke Mega Mindypakje als in haar bollebuikkleed. Fre haperde wat in het begin en kreeg het lied iets te weinig tot een hoogtepunt, misschien ook omdat anders de weeën zouden beginnen. Fre deed niet mee voor de overwinning, maar ze bevestigde zeker wel haar zangtalent.
En zo gebeurde het dat ons eeuwige duo Nicole en Hugo met een degelijke, maar niet ongelooflijke vertolking van het schitterende lied ‘Pastorale’ de overwinning wegkaapte en bij de beide moeders van Nicole en Hugo een enorme traan op de wangen deed verschijnen. Het lied verdiende de overwinning, en de immense liefde tussen de beide vertolkers gaf het een extra dimensie.
Alles is dus mogelijk in het programma ‘Zo is er maar één’ . Het is immers een programma dat op zoek gaat naar het beste lied, en niet noodzakelijk naar de beste vertolking. Het programma houdt er ook geen rekening mee of de vertolker in eigen repertoire ook in het Nederlands zingt of niet. De winnaar van de vorige editie, Udo, kraait geen woord in zijn moedertaal en ook Nicole en Hugo zingen tijdens de vele cruises vele liedjes in vele andere talen.
Maar het programma blijft de verdienste hebben veel aandacht te besteden aan het unieke rijke Nederlandstalige repertoire. Er komt dus beslist een vierde editie in 2009.
TOON LADDER