"Niet iedereen verarmt" ('t Pallieterke van 11 januari 2012) en zeker de Franstaligen niet, want die weten maar al te goed dat, wat ze ook doen, de Vlamingen het wel zullen betalen, ongeacht hoe diep ze de geldput gemaakt hebben.
Begin jaren 60 werd er afgesproken dat er geen "bepaalde medische toestellen" meer mochten besteld worden. Spitaels lachte er eens ferm mee en bestelde die toch. Wat later stonden ze in zijn kliniek. Op de Belgische school te Keulen werd er een Franstalige leerkracht ingeschakeld zonder geldig diploma. Er bestond toen geen D-cursus als noodzakelijk om in een klas les te mogen geven. De misbruiken zijn eindeloos. "De financiële put is er vanzelf (?) gekomen en zal wel even vanzelf verdwijnen", dixit een Franstalig genie.
En maar weer geld geven aan Brussel en Wallonië, want die mogen niet verarmen, zoals afgesproken door Elio di Rupo. Intussen verarmt Vlaanderen zienderogen.

Toen enkele Pallieterkes geleden het gesmaakte artikel "Scotland the Brave" verscheen, bekroop mij het onweerstaanbare gevoel de parallel te trekken met een mogelijk onafhankelijk Vlaanderen. Schotland windt er geen doekjes om dat zijn betrachting moet ondersteund worden door een degelijke visie op defensie.
De oorverdovende stilte omtrent dit onderwerp doet vermoeden dat dit hier nog als een taboe wordt aanzien. De steeds verder schrijdende realiteit van afbraak en de weg-met-onsmentaliteit door de door ons (?) verkozen politieke kaste, dwingt ons te beseffen dat een streven naar een Schots spiegelbeeld ijdel zal blijken. Daarvoor zorgen met stip onze excellente excellenties op een excellente, niet te verbeteren wijze, sinds de opschorting van de legerdienst. De opeenvolgende en meestal nefaste herstructureringen binnen Defensie hebben manifest het zwaartepunt van de aanwezigheid naar het zuiden des lands doen muteren. Eén en ander kadert in het bij hen weloverwogen Plan B.
Wie had ooit heimwee durven koesteren naar het beleid van baas Ganzendonk Flahaut. Met een magistraal wat-we-zelf-doen-doen-we-beterwerkstuk steekt zonnekoning De Crem hem naar de kroon en toont zich duidelijk de meerdere van de door hem verketterde voorganger.
Neem nu, als voorlopig sluitstuk van zijn magnum opus, de totaal onverantwoorde en plotse sluiting van het militair-industrieel complex Westakkers te Sint-Niklaas. Een apparaat zonder gedegen eigen logistieke steun voor bijna al zijn geledingen, is gedoemd zichzelf, al dan niet met eigen politieke hulp, te vernietigen. Voornoemde instelling was perfect gelegen aan de E17, dichtbij de haven (cf. de Amerikaanse keuze voor hun oefeningen en operaties), met een directe spoorverbinding, met quasi onbeperkte uitbreidingsmogelijkheden, zonder omgevingslast en voorzien van alle denkbare faciliteiten, met alle technische vaardigheden. Het "Cremlin" besliste echter nog beter te doen dan Baas Ganzendonk: twee jaar vroeger sluiten, ondanks een gevuld orderboek. Menselijke ellende? Geen punt, onbelangrijk.
De zuidelijke tegenhanger te Rocourt, slecht gelegen en geprangd in een urbanistisch carcan, ontspringt de reorganisatiedans, in zijn glorie van het door zichzelf uitgeroepen epitheton "l'arsenal le plus performant".
Voorwaar, voorwaar: de hoogmoed van de zonnekoning komt hopelijk voor zijn val.

Tijdens zijn toespraak op de traditionele nieuwjaarsreceptie voor de 'gestelde lichamen' van Limburg hekelde de gouverneur, dat er in onze provincie mensen en/of partijen zijn, tegen de uitbouw van een welvarende provincie.
Als voorbeeld noemde hij degene, die tegen het plan Spartacus zijn, geen goede Limburgers.
Dus onderbouwde kritiek, vooral tegen lijn 1 Hasselt – Maastricht, mag niet...Wij moeten alles slikken... Zij, onze leiders, zullen wel weten wat goed is voor de bevolking. En ik, die dacht dat het communisme zijn tijd gehad heeft...
Ook nog in zijn redevoering: Met een gebalde vuist kan men geen hand geven!Welke gebalde vuist bedoelt hij hiermee...
a. de gebalde vuist van het communisme of,
b. de gebalde vuist bij het handgemeen met de vorige gouverneur?

Ik heb onlangs kennis gemaakt met een cruiseschip van MSC en een van Costa. Het was zeer opvallend dat de veiligheidsmaatregelen en vooral de evacuatieoefeningen van MSC veel beter waren als deze van Costa waar, in vergelijking met MSC, eerder nonchalant gehandeld werd.

Gegadigden die zich laten verleiden door de goedkope basisprijs van een cruise moeten wel bedenken dat er zeer veel kosten bijkomen. Men mag het schip niet verlaten vooraleer die onkosten betaald zijn. Beide cruiseschepen deden mij terugdenken aan Las Vegas waar ik in de casino's kennis maakte met de glitter,eigen aan de Amerikaanse levensstijl. De cruiseschepen die in de Middellandse Zee met de regelmaat van een autobus van De Lijn ronddobberen zijn in feite varende casino's en de winst zit vooral in het gokken en de luxueuze winkeltjes. Met dergelijke cruise komt men in veel steden aan maar men is in feite nergens geweest omdat het verblijf aan land te kort is. Verder zijn de transferts tussen het schip en de stad volledig in handen van de rederij en in Marseille vroeg men ons 9€ voor een kaartje retour voor een rit van amper 5 km. De verplichte fooien voor de bemanning kunnen oplopen tot 9€ per persoon per dag en de dranken tijden het diner zijn niet inbegrepen in de "all in".Het komt er voor de rederij vooral op aan zoveel mogelijk op zee te zijn omdat dan pas de casino's en de winkeltjes mogen open zijn. Het was echt niet alles negatief want op beide schepen was het eten,het logement(zelfs in een binnen kajuit), en de service perfect.