Het financieringssysteem van België is de strop rond de nek van de artificiële staat. Bovendien is de loonhandicap van 11 % t.o.v. onze buurlanden en de vennootschapsbelasting van 34 % een rem voor onze bedrijven. De kosten van de vergrijzing, de migratie, de transfers en de steeds zwaarder wegende gezondheidszorg rustten de laatste jaren meer en meer op de schouders van de federale overheid die niet langer over de nodige middelen beschikte. Dit is zo ver gekomen door de financieringswet en de Lambermontakkoorden. Zo werden onder andere om het armlastige Franstalig onderwijs te redden, steeds grotere delen van de personenbelasting naar de deelstaten overgeheveld, evenals de BTW. De Franse Gemeenschap werd gered, maar de federale overheid werd voor het blok gezet.
Dus moesten de deelstaten bijspringen. Wallonië en de Franse Gemeenschap konden dit niet, bij gebrek aan middelen. Vlaanderen sprong meermaals bij, maar was de laatste tijd niet meer happig om in de gegeven omstandigheden nog bij te springen, wat in de huidige context voor de hand lag. Ik meen dan ook dat het failliet van België zo voorbereid werd. De Belgische schuld stijgt tot 100 % van het bnp. Het sabotagewerk van Reynders op Financiën werd gesteund door de Vlaamse partijen CD&V, Sp.a en Open VLD. Denk bijvoorbeeld maar aan de desastreuze sale-and-lease-backoperaties met overheidsgebouwen. Tien jaar politiek wanbeheer heeft ervoor gezorgd dat de armoede in de middenklasse binnensluipt. Een uitgewerkt, uitgebreid communautair akkoord is noodzakelijk. Zelfs de cijferlogica maakt de splitsing onvermijdelijk! Maar ik heb meer dan de indruk dat er niemand klaar staat om het land te redden en zo insolvabel zal worden! Een Griekenland aan de Noordzee!