Deze week

* Sommigen halen familiale redenen aan voor het anti-Vlaamse discours van De Graeve. Hij is de schoonzoon van wijlen Maurice de Wilde. Toch overtuigt dat argument niet. De Graeves vader was een overtuigde aanhanger van Joris van Severen en het Verdinaso. Heeft De Graeve jr. zich daar tegen willen afzetten? We weten het niet.

* Terug naar eigen land. Een typisch kenmerk van onze jaargetijden is dat een winter jaarlijks weerkeert, waarbij het even voorspelbaar minstens enkele dagen gaat sneeuwen en vriezen. Het kleinste kind weet dat. Soms was er al eens een eerste sneeuwbui half november, andere jaren moeten we wachten op eerste sneeuw en vrieskou tot begin februari, zoals dit jaar. Maar van één zaak kun je hoe dan ook zeker zijn: in onze winter zal het sneeuwen en vriezen.

* Komt er eindelijk meer aandacht voor de afgrijselijke plaasmoorde, de moorden op blanke boeren, in Zuid-Afrika? Het lijkt er alleszins op dat een gecoördineerd offensief aan de gang is. Op 1 februari kon Henk van de Graaf, secretaris van de pas opgerichte Boere-Afrikaner Volk een persconferentie in het Europees Parlement geven.

* Twee volle zittingsdagen in de plenaire vergadering werden besteed aan de begrotingsbesprekingen. Nu ja, besprekingen is veel gezegd. Meerdere praatbarakkers kwamen namens hun fracties hun in vele gevallen verplicht nummer opvoeren, en klaar was Kees. Er werd naast elkaar gesproken dat het een lieve lust was.

* Iedereen dacht dat de kaarten voor de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen al op tafel lagen: het Janssens-kartel CD&V/sp.a als "zittende coalitie", versus Bart de Wever als uitdager, en Filip Dewinter als outsider. Maar laatstgenoemde heeft nu voor dé verrassing van de campagne gezorgd, door zijn bevallige dochter An-Sofie met nikab én bikini publiek te portretteren, onder het motto: "durven kiezen".

* Wie bij heel dit politieke geharrewar opvallend nuchter bleef (letterlijk en figuurlijk) was Ludo Van Campenhout. Ludo was als een herboren strijder teruggekeerd van een kuur in Curaçao. Waar hij tot zijn groot genoegen, zo meldde hij in een beeldberichtje, niets anders dan Nederlands hoorde spreken.

* Volgens het rapport is er geen toekomst meer voor de Luikse staalvestiging van ArcelorMittal, waarvan eind vorig jaar de sluiting werd aangekondigd. Zelfs een investering van 1 miljard euro kan het bedrijf niet meer redden, want er is in de sector een overcapaciteit. Het rapport wijst met een beschuldigende vinger naar de Waalse en vooral de Luikse beleidsverantwoordelijken, de aandeelhouders en de vakbonden.