1. Hoe komt het dat België nu uit elkaar dreigt te vallen? Waarom is het deze keer niet op te lossen?

1. Er is nooit een bevredigende oplossing tot stand gekomen. Het “Belgische probleem” is steeds verder blijven “rotten”. Het zat van in het begin (1830) goed fout. Vlaanderen had geen politieke macht en de politiek van “La Belgique sera latine ou ne sera pas” werd systematisch doorgevoerd. De verfransing werd in gans Vlaanderen doorgedrukt op straffe van broodroof. Een Vlaamse meerderheid werd verdrukt door een Franstalige minderheid.

2. Langzaam heeft Vlaanderen zich economisch hersteld en vooral na de tweede wereldoorlog is Vlaanderen sterk welvaartgenerend en zelfbewuster geworden. Dat heeft zich ook politiek vertaald. De Vlaamse Beweging groeide in kracht (Marsen op Brussel, Federalisering van België hoewel zeer onvolmaakt en onaf, Vlaanderen werd een duidelijke natie op alle gebied en de Vlamingen willen nu dat er een einde komt aan de franskiljonse bevoogding. De Franstaligen beschikken echter over vele beschermende grendels om hun bevoorrechte politieke posities te handhaven. De Walen en de Franstaligen zijn oververtegenwoordigd, want zij krijgen zetels in het parlement en de senaat met beduidend minder stemmen. Een ingebouwde discriminatie. Een van de vele voorbeelden waarom België geen democratisch land is.

3. Alle wantoestanden en conflicten weergeven komt neer op het schrijven van meerdere boeken. Maar de Vlamingen willen af van de Belgische hinderlijke politieke structuren. Sommigen zien in een confederale staat (twee onafhankelijke staten die nog iets samen doen) een oplossing, maar vandaag bestaat er potentieel reeds een politieke meerderheid in Vlaanderen om voor de onafhankelijkheid te kiezen. België is voor niets nodig. België zit in de weg en maakt goed bestuur onmogelijk.

2. Wie heeft belang bij het voortbestaan van België en waarom?

1. Al wie leeft van het Belgische regime en daar voordeel bij heeft. Dat zijn de Franstaligen uit Brussel; de Waalse nomenclatuur en de Waalse socialisten. Door een systeem van chronische politieke chantage weet Wallonië zich telkens te verzekeren van miljarden geldtransfers van Vlaanderen naar Wallonië. Dat gebeurt onder de vlag van de “solidariteit”, maar die geldtransfers zijn immens groot (Volgens het Manifest voor een Zelfstandig Vlaanderen 2003 = 10,4 miljard euro per jaar). Dat is verhoudingsgewijs het veelvoud van wat Duitsland betaalt aan de Neue Laender! Zoiets is geen solidariteit meer, maar een chronische plundering van de Vlaamse welvaart. Nooit sinds het bestaan van België heeft Wallonië aan Vlaanderen betaald. Ook niet toen Vlaanderen verarmd was als gevolg van de Scheiding der Nederlanden (Zie de bevindingen van Prof. em. dr. Juul Hannes Universiteit Gent; voorzitter Liberaal Archief).

2.  Het koningshuis. Volledig gericht op een Franstalig België. Minachtend tegenover alles wat Vlaams is. Wil het oude België terug in ere herstellen. Zie het dictaat van de Koning aan de huidige interim-premier Guy Verhofstadt. Er moet o.a. een unitaire kieskring komen zodat de Brusselse Belgofonen en de Walen in gans Vlaanderen stemmen kunnen ronselen. De senaat moet paritair samengesteld worden. Het volstaat dus niet dat de Walen reeds oververtegenwoordigd zijn door het feit dat ze minder stemmen nodig hebben voor het verwerven van een zetel. Vlaamse gemeenten moeten voor volledige verfransing verder bij Brussel worden aangehecht, reeds eerder door Vlaanderen verworven bevoegdheden moeten terug unitair worden, enz.

3.  Hoe levensvatbaar en hoe realiseerbaar is een onafhankelijk Vlaanderen?

1. Vlaanderen houdt België economisch en financieel in stand. Meer dan 80% van de export komt uit Vlaanderen. De vraag “hoe levensvatbaar is Vlaanderen” is hiermee beantwoord.

2. Vlaanderen onafhankelijk maken is duizend maal eenvoudiger dan het doorvoeren van een nieuwe bevredigende staatshervorming. Het volstaat in het Vlaams parlement de onafhankelijkheid te stemmen. Zelfs een gewone meerderheid volstaat. Zowel de buurlanden als Europa en de VS hebben er baat bij om de nieuwe onafhankelijke staat Vlaanderen spoedig te herkennen. Niemand wil in het hart van Europa de onzekerheid en instabiliteit lang laten duren. Europa en de VS zullen niet dulden dat een dergelijke welvaartgenererende regio teloor zou gaan om de onzekere en instabiele staat België kunstmatig in leven te houden.

4.  Welke redenen heeft Vlaanderen om afscheid te nemen van België?

1. De niet aflatende welvaartsplundering van Vlaanderen (jaarlijks 10,4 miljard euro + grote verdoken en indirecte geldstromen)

2. De politieke verminking van Vlaanderen (grendels, dubbele meerderheden, alarmbel, discriminatie met vereiste stemmenaantal, onterechte pariteit, dreigende invoering unitaire kieskring, enz)

3. Het niet respecteren van het Vlaamse grondgebied (agressieve doelbewust gestuurde verfransing van Vlaamse gemeenten langs de taalgrens en rond Brussel). In het verleden werden reeds tientallen Vlaamse gemeenten verfranst. Talentellingen werden opzettelijk vervalst. Sinds 1830 is de officiële taalgrens naar het noorden opgeschoven waarbij er Vlaams territorium teloor ging ter grootte  van een provincie)

4. De sterk uiteenlopende meningen en visies rond maatschappelijke, staatkundige en economische materies. Goed bestuur is in België onmogelijk.

5. De noodzaak voor Vlaanderen om zich onder eigen merknaam in de wereld te profileren. Het slechte imago van België zit in de weg.

6. Vlaanderen wil met Nederland de sterkste welvaart- en welzijnsdelta in de wereld creëren. Wij willen – samen met Nederland - ook een visie op Europa uitdragen.

5.  Wat zal het profijt zijn voor Vlaanderen?

1. Op korte termijn een jaarlijkse winst van 10,4 miljard euro. Plus de winst van indirecte en verborgen geldstromen zoals bijvoorbeeld het boetefonds, het wegvallen van overmatige verspilling in de sociale zekerheid, gezondheidszorg, openbare werken, energiebeleid, openbaar vervoer, buitenlandse handel, defensie en vele andere.

2. Vlaanderen kan sneller en beter inspelen op nieuwe welvaartgenererende kansen. Een echt Vlaams economisch beleid wordt mogelijk zonder balast en overmatige verspilling.

3. Vlaanderen kan meer geld investeren in een kindvriendelijk gezinsbeleid (terug naar een evenwichtige bevolkingspiramide), kwalitatief nog beter onderwijs en beroepsopleiding. Vlaanderen kan meer geld aanwenden voor het maximaal ontwikkelen van toekomstgerichte sectoren.

4. Vlaanderen kan een uniek beleid van synergie uitwerken gebruik makend van het bijzondere structurele karakter van Vlaanderen: een ongeziene grote economische activiteit op een zeer kleine oppervlakte met een dicht compact wegennet (ook waterwegen en spoor); een dichte bevolking, een netwerk van vele middelgrote moderne, maar toch stijlvolle steden in elkaars buurt, enz). Nieuwe ultramoderne en snelle systemen voor mobiliteit, goederen- en personentransport – ook ondergronds - zijn nodig.

6.  Welke argumenten zijn er in het kort vóór een splitsing van België?

1. België is een sterk… negatief merk

2. België biedt geen meerwaarde; echter wel een enorme méérkost (6 regeringen!)

3. Franstalige en Waalse onwil en de daaruit voortvloeiende complexiteit maken het land onbestuurbaar

4. Een terugkeer naar het unitaire België is ondenkbaar (Franstaligen en Walen accepteren nooit dat de Vlaamse meerderheid beslist)

5. De politieke realiteit van iedere dag leert ons dat Vlaanderen en Wallonië volledig onafhankelijk hun eigen toekomst moeten bepalen zonder de hinderlijke structuren van de Belgische staat.

7.  Laat Vlaanderen de Walen dan in de steek?

1. De nieuwe staat Vlaanderen is bereid op dezelfde wijze met andere staten in Europa solidair te zijn zoals Nederland, Denemarken, Noorwegen, Zweden, Frankrijk, Duitsland, Spanje, Italië, enz. dat ook zijn Het is echter aan de Walen om zelf soeverein te beslissen voor welke status zij in de toekomst kiezen. Wanneer de Walen kiezen voor aanhechting bij Frankrijk dan is het logisch dat Frankrijk zich over Wallonië ontfermt.

2. Kiezen de Walen ervoor om ook een onafhankelijke staat in Europa te worden dan is Vlaanderen bereid Wallonië te helpen. Vlaanderen heeft immers baat bij een buur die ook snel welvarend wordt. Het gaat echter wel om een eindige regeling, duidelijk beperkt in de tijd. In het licht van ons gemeenschappelijk verleden en onze toekomstige betrekkingen moet Wallonië aanspraak kunnen maken op een statuut van bevoorrechte natie (Zie ook het ontwerp voor een onafhankelijkheidsverklaring reeds gepubliceerd in 2004 door het Comité Vlaanderen Onafhankelijk).

3. Vlaanderen geeft er de voorkeur aan onafhankelijk te worden als gevolg van een verstandige consensus met Wallonië. Maar dat moet wel op korte termijn kunnen. Zoniet zal Vlaanderen via het Vlaams Parlement met een gewone meerderheid de onafhankelijkheid stemmen. Maar zelfs wanneer deze weg noodgedwongen bewandeld moet worden, blijft Vlaanderen bereid de Walen te helpen onder de voorwaarden van punt 2.

8.  Als Vlaanderen onafhankelijk wordt, wat gebeurt er dan met Brussel?

1. Ook hier verwijzen wij naar het ontwerp voor een onafhankelijkheidsverklaring. Brussel blijft de hoofdstad van Vlaanderen met een gegarandeerd tweetalig statuut. Brussel is geografisch volledig gelegen in Vlaanderen. In Brussel 19 gemeenten wonen nog steeds veel Vlamingen in aantal vergelijkbaar met een belangrijke stad; zowel Nederlandstalige Vlamingen als verfranste Vlamingen

2. Brussel is economisch en financieel in sterke mate afhankelijk van Vlaanderen. Het is in het belang van Brussel om samen met Vlaanderen een optimale belangengemeenschap uit te bouwen. Daarom moet Brussel zich maximaal oriënteren op de behoeften van de Vlaamse economie en ook het Vlaamse beleid ondersteunen. Blijft Brussel op dat vlak in gebreke dan zal de stad steeds meer geïsoleerd raken en verarmen.

3. Brussel moet ook werken aan een meerwaarde creërend bevolkingsprofiel en een betere kennis van het Nederlands zodat de werknemers ook inzetbaar zijn in Vlaanderen. Een degelijke opleiding is de sleutel. Een bijzonder Vlaamsvriendelijk onthaalbeleid en een doelgericht wervend programma voor inwijkende Vlamingen is cruciaal. Een beheerst en slim immigrantenbeleid is een andere sleutel. Een kindvriendelijk gezinsbeleid is ook in Brussel een noodzaak.

4. Het bestuur van Brussel stoelt nog op een ouderwets systeem van 19 baronieën. Dat bestuur moet gemoderniseerd worden. Dat gebeurt best in overleg met Vlaanderen. Het is wel de bedoeling dat Brussel 19 gemeenten een bijzonder bestuurlijk statuut behoudt met uitgebreid zelfbestuur.

9.  Wat met het koninghuis?

Het Vlaamse volk zal zelf beslissen over de staatsvorm die het onafhankelijke Vlaanderen aanneemt (Zie ook het ontwerp voor een onafhankelijkheidsverklaring reeds gepubliceerd in 2004 door het Comité Vlaanderen Onafhankelijk). Bij de publieke opinie in Vlaanderen daalt de populariteit van het Koningshuis zeer sterk ook al omdat de Koning op politiek vlak duidelijk opteert voor de Franstaligen. Kiezen de Vlamingen toch nog (nipt) voor een koningshuis dat zal een discussie ontstaan rond de geschiktheid van de Saksen-Coburgs. Zeer veel Vlamingen wensen het vertrek van dit van oudsher anti-Vlaamse koningshuis.

10.  Is de Vlaamse onafhankelijkheid niet in strijd met het Europese eenwordingsproces?

1. Welke lading dekt de term “Europese eenwording”? Dat is eigenlijk nog niet zo heel duidelijk. En het lijkt erop dat het debat wordt omzeild.

2. Vlaanderen is in ieder geval pro Europa; maar dan een echt democratisch Europa. Vlaanderen wil als onafhankelijke staat binnen Europa een positieve rol spelen; liefst in nauw overleg met Nederland.

3. Kleine staten zijn de toekomst (Zie commentaarschrijver Gideon Rachman in The Financial Times en vele andere interessante publicaties). Europa heeft reeds heel wat nieuwe kleinere staten erkend zoals Tsjechië, Slowakije, Slovenië, Kroatië, Estland, Letland, Litouwen, enz.

4. België is niet in staat een nuttige Europese rol te spelen wegens tegenstrijdige visies. België is balast ook voor de Europese Unie. Het Belgisch “tussenniveau” heeft geen enkele zin en vertroebelt het positieve beeld dat Vlaanderen als een van de rijkste regio’s biedt.

5. De “verbrusseling” of “Belgicering” van Europa moet absoluut vermeden worden. Niemand is gebaat bij een extrapolatie van het Belgisch probleem op Europese schaal.

 

NvdR: dit is een ingekorte versie. Het volledige document kan geraadpleegd worden op de webstek www.vlaanderen-onafhankelijk.be

Bijlagen:

• Oude brochure: Claudius Severus Waarom? Daarom! Lente 1918.
• Manifest voor een Zelfstandig Vlaanderen in Europa, Uitgever: Denkgroep “In De Warande” Zinnerstraat 1 1000 Brussel, november 2005
• Prof. Em. Dr. Juul Hannes De mythe van de omgekeerde transfers. Fiscale prestaties van Vlaanderen, Wallonië en Brabant 1832-1912
  Roularta Books, 2007, 117 blz.
• De Vlaamse Onafhankelijkheidsverklaring Publicatie Comité Vlaanderen Onafhankelijk, juni 2004

Andere bronnen:

• Webstek: www.vlaamseonafhankelijkheid.be, De Vlaamse onafhankelijkheid in 20 vragen en antwoorden
• Webstek: www.vvb.org, Vlaamse Volksbeweging, promoot sinds 1991 een onafhankelijk Vlaanderen
• Webstek: www.doorbraak.org, politiek maandblad, promoot onafhankelijkheid
• Webstek: www.ovv.be, Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen, volgt de politieke actualiteit maar sommige verenigingen evolueren op afstand, het politieke effect voor meer Vlaanderen is wel duidelijk aanwezig
• Tijdschrift Secessie, www.secessie.nu, Kwartaalblad voor de studie van Separatisme en Directe Democratie
• Boek: Karim Van Overmeire, Vlaamse Onafhankelijkheid: Hoe moet dat dan? Uitgeverij Egmont, www.uitgeverijegmont.be, Madouplein 8 bus 2 1210 Brussel

< Vorige		Volgende >